"Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız” diyor şair… Ne kadar anlamlı. Daha kendimizden haberimiz yokken başkalarından haberimiz oluyor. Sabah hayata başlayan karşı komşumuz, arkadaşlarımız, yakınlarımız (bu sıralamayı uzatabiliriz)...
Kadavradan ibaret bir gövde, İmlası bozuk bir cümle.. Bir de aramızdaki büyüyen özlem.. Biliyorum gelmeyeceksin... Ne sen olabileceğim gözlerinin dibinde.. Ne ben olabileceksin yüreğimin...
Iyi bilinen bir konusmaci, seminerine 20 dolarlik bir banknotu göstererek basladi. 200 kisinin bulundugu odaya, "Bu parayi kim ister?" diye sordu ve eller kalkmaya basladi...
Ask bu dünyanin ölçüleriyle açiklanamaz sevgili. O ilkel bir acidir, yaban bir agridir. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir seye dokunur. Sonra bir perde...
Küçük bir kasabanın 4 ayrı mahallesi varmış. Birinci mahallede ''EVET AMA'' lar yaşıyormuş. "Evet ama"lar her zaman ne yapılması gerektiğini bildiklerini düşünürlermiş. Yapma...
Bir erkek gidince; Kentin tüm yolları çökmüş, Dağları yan yatmış gibi olur. Bir erkek gidince, Raflarda kalır dizi dizi kitaplar, çekmecede dosyalanmış evraklar, ödenmiş senet...
Bana aşkı sordular bebeğim. Aklıma sen geldin. Birbirimizi buluşumuz geldi. Tanıştığımız sonbaharın renkleri geldi sonra aklıma. Yağmur altındaki sarılar ve turuncular. Gözlerimizle ...
Dün toprağa verdiğimiz güzel anne... Önceki akşam senin fotoğraflarına baktım uzun uzun... Sararmaya yüz tutmuş, siyah-beyaz fotoğrafları, hayatını anlatan kitabın sayfalarından beynime kazıdım... Kazıdım...
Al beni gidelim buradanYada ben gideyim sendenGideyim,Gidiyorum diye üzülmeÇekmem gözlerimi gecenden...Hatırlatırım sana kendimi,Anlamsız bir rüyanın son hecesinde...Yarın sabah olmasadaBir sabah kalkacaksınHer sabahtan erken, hiç gerek...
Görmediğimden değil... Yanımda olsan yine özlerdim.. Ve bil ki bu kadar sevmem senden değil Gitsen benden.. Ben gidişini bile severim.. Aramızda hep aynı fark.. Sen...